Horeca is topsport

Sochi, 2014.

De Olympische Spelen zijn in volle gang, de sporters maken zich zelfs al op voor het einde van de spelen. Hun prestatie zit er bijna op voor dit seizoen.

 

De prestaties van de horeca moeten met het oog op het komend terrasseizoen nog maar beginnen. Iedereen die in de horeca werkt of heeft gewerkt zal het topsport-aspect kunnen beamen van het werk in de horeca. Altijd alert zijn, inspelend op wisselende omstandigheden en topfit. Altijd. In die zin kunnen we onszelf als topsporter beschouwen.

Maar kunnen we ook de gast als topsporter beschouwen? Veel gasten zijn namelijk bezig met gezonde voeding, uitgebalanceerd, niet te veel koolhydraten, weinig eiwitten, maar wel lekker smaakvol.

Topsporters weten hoe belangrijk het is om het menu af te stemmen op de prestatie van de individuele sporter. Als we het menu van de gast nu eens afstemmen op gezond, biologisch, minder zout en toch lekker?
Wat als we een kaart zouden samenstellen waarbij een koolhydratenmeter staat, een caloriemeter of een graadmeter?

Gezonde voeding wordt dan de norm, en alles wat daar buiten valt, dat accepteren de gasten gewoonweg niet meer.

Bijkomend voordeel: sporters hoeven niet meer apart te bestellen, zij kunnen gewoon in de horeca terecht net als ieder ander. En wellicht gaan de reguliere gasten ook wel beter presteren!

Hoe kijk jij aan tegen gezonde voeding en de toepasbaarheid daarvan in de horeca? Ik ben benieuwd naar je comment!